Αυτή η ομάδα δεν έχει το Θεό της…Ή μάλλον τον παραέχει…Είναι ευλογημένη…Δε λέει να χάσει…Να επιβεβαιώσει ότι δεν έχει ένα σοβαρό σούτινγκ γκάρντ ένα σταθερό σέντερ, έναν κολλημένο προπονητή.Τίποτα από όλα αυτά. Νίκες και επιτυχίες!Και μάλιστα από αυτές που σε γεμίζουν και σε αδειάζουν.Ελπίζω να μην άδειασαν εχθές…Γιατί σήμερα θέλω την ήττα του Πέπου αλλά και του Γκαρμπαχόθα (Στέλιο συμφωνώ δεν υποφέρεται η φάτσα του)!
δεν ξέρω τί να πω… αυτό το παιχνίδι χάθηκε μόνο απο εμάς : δεν κερδήθηκε ποτέ… δεν νομίζω πάντως να μας κερδίσει ξανά η ισπανία – ποτέ… η κακή μας επίθεση έχασε τον αγώνα (είναι αστείο να χάνεις σουτ δίχως πίεση ή σε ντράιβ να πετάς την μπάλα ξανά στην περιφέρεια ή πάλι να μην κοιτάζεις καλάθι – ακόμη κι από τα οκτώ μέτρα)… οι εμμονές του προπονητή αυτές είναι – δεν μπορώ να καταλάβω τί παθαίνει ο θοδωρής με τα χρώματα της εθνικής… συμφωνώ: η χρωματικη επιλογή της ελληνικής σημαίας είναι άθλια, η μουσική του ύμνου λίγο παιδική, οι στίχοι αφελείς και μακάβριοι σαν παραμύθι του τιμ μπάρτον, παρόλα αυτά, ο παπαλουκάς αξίζει περισσότερα – πολλά περισσότερα και χρωστάει, ακόμη χρωστάει… κρίμα… οι ισπανοί είναι μία σπουδαία ομάδα κακομαθημένων κακομούτσουνων κωλόπαιδων που μιλάνε περισσότερο όταν βρίσκουν αντίσταση παρά παίζουν μπάσκετ… έχω γνωρίσει ισπανούς και οφείλω να ομολογήσω ότι όσοι έχω γνωρίσει είναι ξιπασμένοι σαν άνθρωποι: υπερόπτες και με σοβαρά εσωτερικά προβλήματα στη χώρα τους…
μπορώ να αναλύω φάση φάση το παιχνίδι χρησιμοποιώντας τις αρχαιοπρεπείς εκφράσεις του σκουντή ή την βλακώδη περιγραφή του τενίστα σπίκερ χατζηγεωργίου… όμως θα αδικήσω την σπουδαία εμφάνισή μας… παρά την κακή επίθεση…
ΥΓ.φυσικά ο ναβάρο θα έπρεπε να έχει εισπράξει τις σφαλιάρες του μήτσου, ο καλδερόν μπουκέτα από τον τσατσαρή (καίρια η σπρωξιά του κώστα στον γκαρμπαχόθα), ο γκαζόλ να έχει φύγει για παρά φύσει μπλα μπαλα, κι ο αρχιτέκτονας χερνάντεθ καλύτερα να μασάει παρά να μιλάει (καμία τεχνικη ποινή στον ομιλητικότατο ισπανό)… αίσχος, συγνώμη, σοκολόφσκυ…
ΥΓ.πρέπει να παραδεχτώ ότι η παρακολούθηση ακόμη κι ενός αγώνα μπάσκετ είναι πολύπλοκη υπόθεση με την μαμά και την κόρη μέσα στο σπίτι… αυτή η ασθένεια με το άθλημα θα παραμείνει μυστήριο…
gutten Nacht Mazman