Είν’ η ψυχή μου εν τω μέσω της νυκτός
συγκεχυμένη και παράλυτος. Εκτός,
εκτός αυτής γίνεται η ζωή της.
Και περιμένει την απίθανον ηώ.
Και περιμένω, φθείρομαι, και ανιώ
κ’ εγώ εντός της ή μαζί της.
Καβάφης Κ. Π.
(Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993)
Weblog-Archiv für 12. Dezember 2007
Σύγχυσις
Veröffentlicht in Dichtung/Ποίηση am Dezember 12, 2007 | Kommentar schreiben »