Kommentare zu Skepsis http://amphibolie.wordpress.com Thu, 10 Jan 2008 15:51:00 +0000 http://wordpress.com/ hourly 1 Kommentare von krapp zu Εν αναμονή http://amphibolie.wordpress.com/2008/01/09/%ce%95%ce%bd-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae/#comment-1374 krapp Thu, 10 Jan 2008 15:51:00 +0000 http://amphibolie.wordpress.com/2008/01/09/%ce%95%ce%bd-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae/#comment-1374 samuel beckett, waiting for godot samuel beckett, waiting for godot

]]> Kommentare von Leuchtspur zu Naturalismus http://amphibolie.wordpress.com/2007/12/03/naturalismus/#comment-1369 Leuchtspur Thu, 27 Dec 2007 22:19:21 +0000 http://amphibolie.wordpress.com/2007/12/03/naturalismus/#comment-1369 Die beobachteten Regelmäßigkeiten lassen uns durch induktiven Schluß die Naturgesetze erkennen. Warum gibt es Naturgesetze oder diese Naturgesetze? Die Alternativen wäre Chaos oder andere Naturgesetze. In beiden Fällen gäbe es den Menschen als Beobachter der Natur nicht (auch ohne Darwin). Die Frage nach den Naturgesetzen ist sehr wohl eine berechtigte Frage und wir müssen uns nicht damit abfinden, daß es sie gibt, auch wenn ich keine Antwort weiß. Viele Grüße * Die beobachteten Regelmäßigkeiten lassen uns durch induktiven Schluß die Naturgesetze erkennen.
Warum gibt es Naturgesetze oder diese Naturgesetze? Die Alternativen wäre Chaos oder andere Naturgesetze. In beiden Fällen gäbe es den Menschen als Beobachter der Natur nicht (auch ohne Darwin).
Die Frage nach den Naturgesetzen ist sehr wohl eine berechtigte Frage und wir müssen uns nicht damit abfinden, daß es sie gibt, auch wenn ich keine Antwort weiß.
Viele Grüße
*

]]> Kommentare von amphibolie zu http://amphibolie.wordpress.com/2007/12/10/134/#comment-1367 amphibolie Wed, 12 Dec 2007 12:10:23 +0000 http://amphibolie.wordpress.com/2007/12/10/134/#comment-1367 Οι αξίες είναι όροι διατήρησης και αύξησης της ζωής, η ζωή θεμελιώνεται στο γίγνεσθαι ως βούληση για δύναμη. Έτσι η βούληση για δύναμη είναι τελικά εκείνη που θέτει τις αξίες οι οποίες ως όροι υπόκεινται σε αυτό του οποίου είναι όροι που δεν είναι άλλο από τη βούληση για δύναμη. Η βούληση για δύναμη ως αρχή δημιουργίας νέων αξιών είναι και αρχή της αντιστροφής όλων των αξιών. Και επειδή οι υπέρτατες αξίες δομημένες σε οργανωμένο σύνολο αποτελούν μεταφυσική , ο Nietzsche θα θεωρήσει τον εαυτό του ως τον υπεύθυνο της αντιστροφής της μεταφυσικής. Στο σημείο αυτό ο Heidegger διαφωνεί με το Nietzsche ασκώντας του κριτική. Αντιστροφή δε σημαίνει κατ’ ανάγκην και υπέρβαση. Γι’ αυτό ο Heidegger θα υποστηρίξει την άποψη ότι ο Nietzsche ως τελευταίος μεταφυσικός – όπως τον έχει χαρακτηρίσει – δεν υπερβαίνει τη μεταφυσική παρά την αναστρέφει. Δεν το επιτυγχάνει διότι μένει στο σχήμα του μηδενισμού. Δεν τον υπερβαίνει απλά τον μεταβάλλει. Ο μηδενισμός στο Nietzsche μετατρέπεται σε κάτι θετικό από τη στιγμή που ο μηδενισμός δύναται να εγκαθιδρύει νέες αξίες και ο ίδιος υψώνεται σε υπέρτατη αξία. Η φιλοσοφία του Nietzsche δεν ξεφεύγει από την έννοια της αξίας. Ο μηδενισμός του γίνεται αντιληπτός σε συνάρτηση με την αξία και η μεταφυσική του είναι μεταφυσική της αξίας. Οι αξίες είναι όροι διατήρησης και αύξησης της ζωής, η ζωή θεμελιώνεται στο γίγνεσθαι ως βούληση για δύναμη. Έτσι η βούληση για δύναμη είναι τελικά εκείνη που θέτει τις αξίες οι οποίες ως όροι υπόκεινται σε αυτό του οποίου είναι όροι που δεν είναι άλλο από τη βούληση για δύναμη.
Η βούληση για δύναμη ως αρχή δημιουργίας νέων αξιών είναι και αρχή της αντιστροφής όλων των αξιών. Και επειδή οι υπέρτατες αξίες δομημένες σε οργανωμένο σύνολο αποτελούν μεταφυσική , ο Nietzsche θα θεωρήσει τον εαυτό του ως τον υπεύθυνο της αντιστροφής της μεταφυσικής. Στο σημείο αυτό ο Heidegger διαφωνεί με το Nietzsche ασκώντας του κριτική. Αντιστροφή δε σημαίνει κατ’ ανάγκην και υπέρβαση. Γι’ αυτό ο Heidegger θα υποστηρίξει την άποψη ότι ο Nietzsche ως τελευταίος μεταφυσικός – όπως τον έχει χαρακτηρίσει – δεν υπερβαίνει τη μεταφυσική παρά την αναστρέφει. Δεν το επιτυγχάνει διότι μένει στο σχήμα του μηδενισμού. Δεν τον υπερβαίνει απλά τον μεταβάλλει. Ο μηδενισμός στο Nietzsche μετατρέπεται σε κάτι θετικό από τη στιγμή που ο μηδενισμός δύναται να εγκαθιδρύει νέες αξίες και ο ίδιος υψώνεται σε υπέρτατη αξία. Η φιλοσοφία του Nietzsche δεν ξεφεύγει από την έννοια της αξίας. Ο μηδενισμός του γίνεται αντιληπτός σε συνάρτηση με την αξία και η μεταφυσική του είναι μεταφυσική της αξίας.

]]> Kommentare von amphibolie zu Jenseits von Wahrheit und Lüge http://amphibolie.wordpress.com/2007/12/04/jenseits-von-wahrheit-und-luge/#comment-1366 amphibolie Tue, 04 Dec 2007 17:23:36 +0000 http://amphibolie.wordpress.com/2007/12/04/jenseits-von-wahrheit-und-luge/#comment-1366 Friedrich Wilhelm Nietzsche... Friedrich Wilhelm Nietzsche…

]]> Kommentare von aufheber zu Bροχή http://amphibolie.wordpress.com/2007/11/19/b%cf%81%ce%bf%cf%87%ce%ae/#comment-1364 aufheber Mon, 19 Nov 2007 17:13:14 +0000 http://amphibolie.wordpress.com/2007/11/19/b%cf%81%ce%bf%cf%87%ce%ae/#comment-1364 απλά βροχή... ξημέρωμα σκεπάζοντας την μικρή μην τύχει και βραχνιάσει η φωνούλα της συνάντησαν οι δρόμοι μας ένα σούσουρο: δεν ήτανε φωνές (αυτές τις έχω μάθει πια), ήτανε νερά, σταγόνες: συναντήθηκαν πάνω σε κάποια λαμαρίνα, τουρτούρηδες κανονικοί, δεν έβγαλα τις λέξεις, αλλά, κατάλαβα, σύναξη ήτανε κι εγώ δεν ήμουν καλεσμένος: λαθραίος ήχος η γλώσσα μου για αυτές κι αυτές για μένα... βγήκα στο μπαλκόνι και μάζεψα μία φούχτα από δαύτες: αλλά δεν μου μιλήσανε... σπάσανε στην μέση, κι αυτές σε νέα μέση μέχρι που κατάλαβα και τις άφησα να φύγουν, συνάντησαν τις άλλες... ο αλεξανδρινός είναι υπέροχος φίλε αμφιβολίε απλά βροχή… ξημέρωμα σκεπάζοντας την μικρή μην τύχει και βραχνιάσει η φωνούλα της συνάντησαν οι δρόμοι μας ένα σούσουρο: δεν ήτανε φωνές (αυτές τις έχω μάθει πια), ήτανε νερά, σταγόνες: συναντήθηκαν πάνω σε κάποια λαμαρίνα, τουρτούρηδες κανονικοί, δεν έβγαλα τις λέξεις, αλλά, κατάλαβα, σύναξη ήτανε κι εγώ δεν ήμουν καλεσμένος: λαθραίος ήχος η γλώσσα μου για αυτές κι αυτές για μένα… βγήκα στο μπαλκόνι και μάζεψα μία φούχτα από δαύτες: αλλά δεν μου μιλήσανε… σπάσανε στην μέση, κι αυτές σε νέα μέση μέχρι που κατάλαβα και τις άφησα να φύγουν, συνάντησαν τις άλλες…

ο αλεξανδρινός είναι υπέροχος φίλε αμφιβολίε

]]> Kommentare von amphibolie zu Bροχή http://amphibolie.wordpress.com/2007/11/19/b%cf%81%ce%bf%cf%87%ce%ae/#comment-1363 amphibolie Mon, 19 Nov 2007 12:47:14 +0000 http://amphibolie.wordpress.com/2007/11/19/b%cf%81%ce%bf%cf%87%ce%ae/#comment-1363 Κ.Π. Καβάφης (Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993) Κ.Π. Καβάφης
(Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993)

]]> Kommentare von stratos zu Εμπειρίκος http://amphibolie.wordpress.com/2007/11/08/%ce%95%ce%bc%cf%80%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%af%ce%ba%ce%bf%cf%82/#comment-1361 stratos Sun, 11 Nov 2007 19:25:32 +0000 http://amphibolie.wordpress.com/2007/11/08/%ce%95%ce%bc%cf%80%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%af%ce%ba%ce%bf%cf%82/#comment-1361 Από όλα αυτά θα ξεχωρίσω την "κάθε μας ευχή", για να προσωποποιήσω λιγάκι τον σκοπό της ζωής μας γενικά, γιατί νομίζω ότι ο σκοπός της ζωής καθενός βρίσκεται σε αυτό που εύχεται για τον εαυτό του. Από όλα αυτά θα ξεχωρίσω την „κάθε μας ευχή“, για να προσωποποιήσω λιγάκι τον σκοπό της ζωής μας γενικά, γιατί νομίζω ότι ο σκοπός της ζωής καθενός βρίσκεται σε αυτό που εύχεται για τον εαυτό του.

]]> Kommentare von ο θεός είναι νεκρός « through the looking glass zu Ο θεός είναι νεκρός http://amphibolie.wordpress.com/2007/10/19/%ce%9f-%ce%b8%ce%b5%cf%8c%cf%82-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%bd%ce%b5%ce%ba%cf%81%cf%8c%cf%82/#comment-1358 ο θεός είναι νεκρός « through the looking glass Sat, 20 Oct 2007 09:29:04 +0000 http://amphibolie.wordpress.com/2007/10/19/%ce%9f-%ce%b8%ce%b5%cf%8c%cf%82-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%bd%ce%b5%ce%ba%cf%81%cf%8c%cf%82/#comment-1358 [...] October 20th, 2007 · No Comments ο θεός είναι νεκρός [...] [...] October 20th, 2007 · No Comments ο θεός είναι νεκρός [...]

]]> Kommentare von aufheber zu http://amphibolie.wordpress.com/2007/09/26/86/#comment-1355 aufheber Wed, 26 Sep 2007 16:07:34 +0000 http://amphibolie.wordpress.com/2007/09/26/86/#comment-1355 ενδιαφέρον το φιλμ του Jarman - όπως όλες οι δουλειές του... αν και οφείλω να ομολογήσω ότι παραχωρεί υπερβολική κατανόηση στον καθηγητή Wittgenstein: δεν νομίζω οτι συζητούσε ποτέ - οι φήμες, μάλιστα, θέλουνε τον νεαρό ludwig ή να φωνάζει ή να σωπαίνει ή να δυσθυμαίνει (ειδικά όταν σκεπτόταν: αυτό το έκανε οπωσδήποτε, σκεπτόταν: έθετε ένα πρόβλημα και το συζητούσε... με τον εαυτό του... έφτανε σε αδιέξοδο και απλά αποχωρούσε... όχι πάντοτε κι αυτό διότι ορισμένες παραδόσεις του μνημονεύονται ως ένα είδος μύησης - παράξενο για έναν άνθρωπο που δεν αναγνώριζε φιλοσοφικά προβλήματα... κι αυτό ανακριβές είναι: η φιλοσοφία τον ενδιαφέρει και κατορθώνει να ορίσει δις την σημασία της με δύο φαινομενικά διαφορετικούς τρόπους: ο πρώιμος - αν μου επιτραπεί - είναι ένας κλασικός σπινοζιστής (!!!) ή έστω ορθολογικός ενώ ο ύστερος διανοίγει μία νέα δυνατότητα στη φιλοσοφία και τον φιλοσοφικό λόγο: τη γλώσσα - εγω θεωρώ ότι ουδέποτε παρεκλίνει από τις βασικές παραδοχές του, αλλά πάλι, η γνώμη μου μετράει περίπου όσο ένας κόκος άμμου)... η κατάσταση λίγο διορθώνεται με το τέλος του σύντομου κλιπ όπου αποχωρεί ο αυστριακός μαινόμενος (αν και ομολογώ ότι θα προτιμούσα να δω τον ludwig να κτυπάει αλλύπητα τον russell)... ο ludwig σηματοδοτεί τη δυνατότητα της ίδιας της φιλοσοφίας να επανεγγράφει τον λόγο της σε μία εποχή που κατά κοινή παραδοχή η ταφόπλακα της φιλοσοφίας σφυρηλατείται στα χέρια του τελευταίου μεταφυσικού συστήματος του 19ου αιώνα... ο αυστριακός είναι εκείνη η περιπτωση που πέφτει κυριολεκτικά στο κενό και κατορθώνει παρολα αυτα και παρόλο που υποπτεύεται ότι δεν υφίσταται κανένας πάτος (εκτός από τον ίδιο τον θάνατό του) στέκεται όρθιος... αλλόκοτη η ζωή του... όπως όλων μας; ενδιαφέρον το φιλμ του Jarman – όπως όλες οι δουλειές του… αν και οφείλω να ομολογήσω ότι παραχωρεί υπερβολική κατανόηση στον καθηγητή Wittgenstein: δεν νομίζω οτι συζητούσε ποτέ – οι φήμες, μάλιστα, θέλουνε τον νεαρό ludwig ή να φωνάζει ή να σωπαίνει ή να δυσθυμαίνει (ειδικά όταν σκεπτόταν: αυτό το έκανε οπωσδήποτε, σκεπτόταν: έθετε ένα πρόβλημα και το συζητούσε… με τον εαυτό του… έφτανε σε αδιέξοδο και απλά αποχωρούσε… όχι πάντοτε κι αυτό διότι ορισμένες παραδόσεις του μνημονεύονται ως ένα είδος μύησης – παράξενο για έναν άνθρωπο που δεν αναγνώριζε φιλοσοφικά προβλήματα… κι αυτό ανακριβές είναι: η φιλοσοφία τον ενδιαφέρει και κατορθώνει να ορίσει δις την σημασία της με δύο φαινομενικά διαφορετικούς τρόπους: ο πρώιμος – αν μου επιτραπεί – είναι ένας κλασικός σπινοζιστής (!!!) ή έστω ορθολογικός ενώ ο ύστερος διανοίγει μία νέα δυνατότητα στη φιλοσοφία και τον φιλοσοφικό λόγο: τη γλώσσα – εγω θεωρώ ότι ουδέποτε παρεκλίνει από τις βασικές παραδοχές του, αλλά πάλι, η γνώμη μου μετράει περίπου όσο ένας κόκος άμμου)… η κατάσταση λίγο διορθώνεται με το τέλος του σύντομου κλιπ όπου αποχωρεί ο αυστριακός μαινόμενος (αν και ομολογώ ότι θα προτιμούσα να δω τον ludwig να κτυπάει αλλύπητα τον russell)…
ο ludwig σηματοδοτεί τη δυνατότητα της ίδιας της φιλοσοφίας να επανεγγράφει τον λόγο της σε μία εποχή που κατά κοινή παραδοχή η ταφόπλακα της φιλοσοφίας σφυρηλατείται στα χέρια του τελευταίου μεταφυσικού συστήματος του 19ου αιώνα… ο αυστριακός είναι εκείνη η περιπτωση που πέφτει κυριολεκτικά στο κενό και κατορθώνει παρολα αυτα και παρόλο που υποπτεύεται ότι δεν υφίσταται κανένας πάτος (εκτός από τον ίδιο τον θάνατό του) στέκεται όρθιος… αλλόκοτη η ζωή του… όπως όλων μας;

]]> Kommentare von aufheber zu Eυλογημένη http://amphibolie.wordpress.com/2007/09/15/e%cf%85%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b7%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7/#comment-1354 aufheber Sat, 15 Sep 2007 20:48:57 +0000 http://amphibolie.wordpress.com/2007/09/15/e%cf%85%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b7%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7/#comment-1354 δεν ξέρω τί να πω... αυτό το παιχνίδι χάθηκε μόνο απο εμάς : δεν κερδήθηκε ποτέ... δεν νομίζω πάντως να μας κερδίσει ξανά η ισπανία - ποτέ... η κακή μας επίθεση έχασε τον αγώνα (είναι αστείο να χάνεις σουτ δίχως πίεση ή σε ντράιβ να πετάς την μπάλα ξανά στην περιφέρεια ή πάλι να μην κοιτάζεις καλάθι - ακόμη κι από τα οκτώ μέτρα)... οι εμμονές του προπονητή αυτές είναι - δεν μπορώ να καταλάβω τί παθαίνει ο θοδωρής με τα χρώματα της εθνικής... συμφωνώ: η χρωματικη επιλογή της ελληνικής σημαίας είναι άθλια, η μουσική του ύμνου λίγο παιδική, οι στίχοι αφελείς και μακάβριοι σαν παραμύθι του τιμ μπάρτον, παρόλα αυτά, ο παπαλουκάς αξίζει περισσότερα - πολλά περισσότερα και χρωστάει, ακόμη χρωστάει... κρίμα... οι ισπανοί είναι μία σπουδαία ομάδα κακομαθημένων κακομούτσουνων κωλόπαιδων που μιλάνε περισσότερο όταν βρίσκουν αντίσταση παρά παίζουν μπάσκετ... έχω γνωρίσει ισπανούς και οφείλω να ομολογήσω ότι όσοι έχω γνωρίσει είναι ξιπασμένοι σαν άνθρωποι: υπερόπτες και με σοβαρά εσωτερικά προβλήματα στη χώρα τους... μπορώ να αναλύω φάση φάση το παιχνίδι χρησιμοποιώντας τις αρχαιοπρεπείς εκφράσεις του σκουντή ή την βλακώδη περιγραφή του τενίστα σπίκερ χατζηγεωργίου... όμως θα αδικήσω την σπουδαία εμφάνισή μας... παρά την κακή επίθεση... ΥΓ.φυσικά ο ναβάρο θα έπρεπε να έχει εισπράξει τις σφαλιάρες του μήτσου, ο καλδερόν μπουκέτα από τον τσατσαρή (καίρια η σπρωξιά του κώστα στον γκαρμπαχόθα), ο γκαζόλ να έχει φύγει για παρά φύσει μπλα μπαλα, κι ο αρχιτέκτονας χερνάντεθ καλύτερα να μασάει παρά να μιλάει (καμία τεχνικη ποινή στον ομιλητικότατο ισπανό)... αίσχος, συγνώμη, σοκολόφσκυ... ΥΓ.πρέπει να παραδεχτώ ότι η παρακολούθηση ακόμη κι ενός αγώνα μπάσκετ είναι πολύπλοκη υπόθεση με την μαμά και την κόρη μέσα στο σπίτι... αυτή η ασθένεια με το άθλημα θα παραμείνει μυστήριο... gutten Nacht Mazman δεν ξέρω τί να πω… αυτό το παιχνίδι χάθηκε μόνο απο εμάς : δεν κερδήθηκε ποτέ… δεν νομίζω πάντως να μας κερδίσει ξανά η ισπανία – ποτέ… η κακή μας επίθεση έχασε τον αγώνα (είναι αστείο να χάνεις σουτ δίχως πίεση ή σε ντράιβ να πετάς την μπάλα ξανά στην περιφέρεια ή πάλι να μην κοιτάζεις καλάθι – ακόμη κι από τα οκτώ μέτρα)… οι εμμονές του προπονητή αυτές είναι – δεν μπορώ να καταλάβω τί παθαίνει ο θοδωρής με τα χρώματα της εθνικής… συμφωνώ: η χρωματικη επιλογή της ελληνικής σημαίας είναι άθλια, η μουσική του ύμνου λίγο παιδική, οι στίχοι αφελείς και μακάβριοι σαν παραμύθι του τιμ μπάρτον, παρόλα αυτά, ο παπαλουκάς αξίζει περισσότερα – πολλά περισσότερα και χρωστάει, ακόμη χρωστάει… κρίμα… οι ισπανοί είναι μία σπουδαία ομάδα κακομαθημένων κακομούτσουνων κωλόπαιδων που μιλάνε περισσότερο όταν βρίσκουν αντίσταση παρά παίζουν μπάσκετ… έχω γνωρίσει ισπανούς και οφείλω να ομολογήσω ότι όσοι έχω γνωρίσει είναι ξιπασμένοι σαν άνθρωποι: υπερόπτες και με σοβαρά εσωτερικά προβλήματα στη χώρα τους…
μπορώ να αναλύω φάση φάση το παιχνίδι χρησιμοποιώντας τις αρχαιοπρεπείς εκφράσεις του σκουντή ή την βλακώδη περιγραφή του τενίστα σπίκερ χατζηγεωργίου… όμως θα αδικήσω την σπουδαία εμφάνισή μας… παρά την κακή επίθεση…

ΥΓ.φυσικά ο ναβάρο θα έπρεπε να έχει εισπράξει τις σφαλιάρες του μήτσου, ο καλδερόν μπουκέτα από τον τσατσαρή (καίρια η σπρωξιά του κώστα στον γκαρμπαχόθα), ο γκαζόλ να έχει φύγει για παρά φύσει μπλα μπαλα, κι ο αρχιτέκτονας χερνάντεθ καλύτερα να μασάει παρά να μιλάει (καμία τεχνικη ποινή στον ομιλητικότατο ισπανό)… αίσχος, συγνώμη, σοκολόφσκυ…

ΥΓ.πρέπει να παραδεχτώ ότι η παρακολούθηση ακόμη κι ενός αγώνα μπάσκετ είναι πολύπλοκη υπόθεση με την μαμά και την κόρη μέσα στο σπίτι… αυτή η ασθένεια με το άθλημα θα παραμείνει μυστήριο…

gutten Nacht Mazman

]]>